موکریان بوکان آنلاین | با کمال تأسف و تآثر، استاد عثمان رحمان‌زاده، هنرمند پیشکسوت، پیکرتراش و مجسمه‌ساز برجسته بوکانی که به دلیل بیماری در یکی از بیمارستان‌های تبریز بستری بود، دار فانی را وداع گفت و به دیار باقی شتافت. عثمان رحمان‌زاده، متولد سال ۱۳۳۵ در روستای «ناچیت» بوکان، بیش از نیم قرن از عمر […]

موکریان بوکان آنلاین | با کمال تأسف و تآثر، استاد عثمان رحمان‌زاده، هنرمند پیشکسوت، پیکرتراش و مجسمه‌ساز برجسته بوکانی که به دلیل بیماری در یکی از بیمارستان‌های تبریز بستری بود، دار فانی را وداع گفت و به دیار باقی شتافت.

عثمان رحمان‌زاده، متولد سال ۱۳۳۵ در روستای «ناچیت» بوکان، بیش از نیم قرن از عمر خود را صرف خلق آثاری کرد که شناسنامه تصویری فرهنگ و آداب و رسوم کُردی محسوب می‌شوند. او که فعالیت هنری خود را از ۱۰ سالگی آغاز کرده بود، با استفاده از ساده‌ترین متریال‌ها همچون چوب و مقوا، دنیایی شگفت‌انگیز از پیکره‌ها و تندیس‌ها را خلق کرد.

این هنرمند فقید که از سوی بسیاری از کارشناسان به دلیل مهارت بی‌نظیرش در جان بخشیدن به چوب، لقب «پدر ژپتوی ایران» را گرفته بود، با تمرکز بر جزئیاتِ پوشش، آیین‌ها و شیوه زیست مردم کردستان، آثار ماندگاری را به یادگار گذاشت. در آثار او، جلوه‌های فرهنگی نابی همچون، مراسم سنتی باران‌خواهی (بوکه بارانه)، عروسی‌های محلی و بازی‌های بومی، بازسازی صحنه‌های تاریخی، ضرب‌المثل‌های کُردی و به تصویر کشیدن فجایعی همچون بمباران شیمیایی حلبچه و سردشت، به چشم می‌خورد.

روش منحصربه‌فرد او در ترکیب داستان‌نویسی، تصویرگری و مجسمه‌سازی، باعث شده بود تا هر چیدمان او حکایتی زنده از یک واقعه یا سنت باشد. رحمان‌زاده نه تنها یک مجسمه‌ساز، بلکه پاسدار میراث معنوی و مردم‌شناسی منطقه بود که با پیکره‌های کوچکش، حرف‌های بزرگی برای گفتن داشت.◽️ تحریریه بوکان آنلاین این ضایعه بزرگ را به خانواده محترم رحمان‌زاده، جامعه هنری کوردستان و تمامی دوستداران فرهنگ و هنر تسلیت عرض می‌نماید.

  • نویسنده : محمد رحیمی